Kiedy wszechświat dopiero przybierał kształt, a pierwsze iskry istnienia tańczyły w otchłani nicości, Velara, bogini ognia i światła, poczuła głębokie pragnienie, by stworzyć istoty, które mogłyby dzielić z nią boski płomień harmonii.

Po stworzeniu kości świata i jego oddechu, Alcarón i Isairia trwali razem w harmonii, otuleni spojrzeniem Sélëne . Z ich jedności nie...

Na początku nie było nic – ani światła, ani czasu, ani imienia. Było tylko Sélëne– Istota Równowagi, która nie miała początku, końca ani ciała. Nie była ani bogiem, ani boginią, lecz Zasadą, którą istnienie musiało wyczuć, zanim mogło się narodzić.